Miała 45 lat, czuła się dobrze i nie spodziewała się diagnozy raka piersi. W książce „Rok raka. Moja onkohistoria. Podróż bez planu, mapy i przewodnika” Aleksandra Wysocka opisuje doświadczenie choroby, leczenia i odzyskiwania wpływu na własne życie.
Diagnoza przynosi strach, niepewność i pytania, na które trudno od razu znaleźć odpowiedź. Wysocka opowiada o roku, w którym musiała oswoić tę rzeczywistość, przejść przez leczenie i zmierzyć się ze zwątpieniem. W jej historii jest również miejsce dla bliskich oraz zwyczajnych chwil, które w chorobie nabierają szczególnego znaczenia.
Autorka opisuje także fizyczne konsekwencje terapii: utratę włosów i gwałtowną menopauzę wywołaną leczeniem. Towarzyszą im zmiany w postrzeganiu własnego ciała i poczucie utraty części dotychczasowego życia. W opublikowanym fragmencie książki Wysocka mówi wprost: „Nie jestem za nic wdzięczna rakowi”.
W tej opowieści pojawiają się jednak również humor, ironia i podróże. W trakcie terapii autorka wyjeżdża z rodziną do Nowego Jorku, zachowując przestrzeń dla rzeczy, które wcześniej sprawiały jej radość. Jednocześnie nie przedstawia własnych wyborów jako obowiązującego wzoru postępowania dla innych pacjentów.
Wysocka podkreśla, że każdy ma prawo przeżywać chorobę po swojemu. Jedna osoba chce podróżować i pozostawać aktywna, druga potrzebuje wycofania oraz poczucia bezpieczeństwa we własnym domu. W rozmowie poprzedzającej premierę zwracała uwagę na krzywdzące ocenianie chorych i narzucanie im cudzych wyobrażeń o tym, jak powinni się zachowywać.
Książka wyrasta z zapisków publikowanych w mediach społecznościowych. Pisanie o emocjach i kolejnych doświadczeniach było dla autorki formą autoterapii, a czytelnicy zachęcali ją do zebrania tekstów w większą całość. Gdy pojawiła się propozycja wydawnicza, znaczna część materiału już istniała — potrzebowała uporządkowania i rozwinięcia.
„Rok raka” może zainteresować także osoby towarzyszące bliskim w leczeniu. Książkę zamykają rozdziały „Jak chorować” oraz „Jak towarzyszyć w chorowaniu”, a wśród podejmowanych tematów znalazły się wsparcie i poszanowanie potrzeb pacjenta. Autorka podejmuje również polemikę z internetowymi obietnicami cudownych terapii.
Aleksandra Wysocka jest socjolożką i wiceprezeską Fundacji K.I.D.S. Klub Innowatorów Dziecięcych Szpitali. Wraz z mężem prowadziła podróżniczy blog „8 stóp”, nominowany do nagrody „Travelery” w kategorii „Blog roku”. Jej literacki debiut ma być wsparciem dla osób, które po diagnozie czują się samotne i zagubione.
Premiera książki „Rok raka. Moja onkohistoria. Podróż bez planu, mapy i przewodnika” została zaplanowana na 30 września 2026 roku. Publikacja ukaże się nakładem Ringier Axel Springer Polska i liczy 228 stron.
(Smol)
